![]() |
|
Zdjęcia: Ewa Miłaczewska Tekst: Ewa Miłaczewska All on this website (c) by Ewa Miłaczewska & Leszek Bielecki |
![]() Data ostatniej modyfikacji 6 VI 2009r. |
Zalotka czerwonawa
Leucorrhinia
rubicunda
Zalotki czerwonawe wśród
pięciu gatunków naszych zalotek są chyba najpospolitsze. Są niewielkie
- ciało ich jest krótsze od zapałki, odwłok niewiele od zapałki
grubszy. Pojawiają się wiosną, jako jedne z pierwszych ważek i... jak
się okazało, wcale niełatwo zrobić im dobre zdjęcia.
Zalotka czerwonawa Leucorrhinia
rubicunda, jak wszystkie
zalotki, zalicza się do tzw. "aspektu wiosennego". Pojawia się w końcu kwietnia, lata do lipca, ale w naszej okolicy
(w pow. Mińsk Mazowiecki) zwykle w początku czerwca już jej nie widuję. Jest niewielką ważką -
długość jej ciała wynosi 31-38 mm,
zaś rozpiętość skrzydeł ok. 62 mm. Jest bardzo podobna do najmniejszej
- zalotki torfowcowej (wątpliwej) Leucorrhinia
dubia. Obie te zalotki
najchętniej zasiedlają
torfowiska i nasłonecznione oczka śródleśne, często występują razem i
oba gatunki nie są chronione. |
Samiec male
Te zdjęcia zrobiłam 4 maja 2007 r. Samce zalotek czerwonawych siadały najczęściej na ziemi, na leżących tam patyczkach i szyszkach, ale zaniepokojone, błyskawicznie podrywały się do lotu. Bardzo trudno było je fotografować, bo aparat zupełnie "głupiał" nie wiedząc, na co ma ostrzyć - na ważkę, czy na igły sosen leżące na ziemi. Ważki nie siedzą długo nieruchomo i nie dają zbyt wiele czasu na "rozmowę" z aparatem. |
![]() |
W końcu udało mi się zrobić pierwsze zdjęcie,
na którym widać czerwone nasady skrzydeł i czerwono-rude plamki na
czarnym odwłoku - to jeszcze dość młody samiec, z czasem plamki staną
się
ciemnoczerwone, a nawet brunatne. Odwłok jest przewężony, a jego
najwęższe miejsce przypada na 4
segment. Dwie ostatnie plamki, na
6
i 7 segmencie odwłoka, są wyraźnie większe, a przede wszystkim szersze.
Narządy analne są czarne. Tylne skrzydła ważki mają zaciemnienia przy nasadach. W polu marginalnym (znajdującym się na przednim brzegu skrzydła, wszystkie poprzeczne żyłki są jasnożółte. Pterostigmy czerwonawe lub czerwonobrunatne, za nimi - ku brzegom skrzydeł - biegną jasnożółte żyłki. |
![]() |
Tę siedzącą spokojnie ważkę fotografowałam z odległości około 1,5 metra. | ![]() |
Zbliżenie spowodowało natychmiast czujne
uniesienie odwłoka i wyprostowanie czarnych odnóży. Teraz ważka była
gotowa w każdej chwili do ucieczki. Pozwoliła mi jednak na zrobienie zdjęcia, na którym widać czerwone plamki i żółtawe włoski na tułowiu, czekoladowobrązowe oczy oraz zupełnie białe czoło - tak charakterystyczne dla wszystkich zalotek. |
![]() |
W roku 2008 nie spotkałam ani jednej zalotki czerwonawej. Maj był chłodny i wietrzny, pierwsza połowa czerwca też. Niemal wszystkie pogodne chwile na naszej działce rekreacyjnej wypełniały wizyty gości. Stąd niemożność uzupełnienia zbioru fotografii. Następne zdjęcia zostały zrobione w 2009 roku w pierwszych dniach maja. | |
Mimo dość jaskrawego ubarwienia zalotki te nie
są łatwe do zauważenia, kiedy siedzą na pniach drzew. |
![]() |
Ten samiec jest jeszcze młody, ma jasne barwy. |
![]() |
Był spokojny i pozwolił na zrobienie kilku
zdjęć. Próbowałam doszukać się ewidentnych cech odróżniających zalotki
czerwonawe od innych zalotek. |
![]() |
Innego samca złapałam siatką i trzymanemu w
palcach za skrzydła zrobiłam kilka zdjęć. Chciałam pokazać ważkę z
boku tak, aby widać było charakterystyczne dla gatunku fragmenty ciała.
|
![]() |
Bezspornie odróżniającym zalotki czerwonawe Leucorrhinia
rubicunda od najbardziej do nich podobnych zalotek torfowcowych
(wątpliwych) Leucorrhinia dubia szczegółem,
jest kształt wtórnego aparatu kopulacyjnego. U zalotek czerwonawych
jest on właśnie taki, jak pokazuje strzałka na zdjęciu obok. Jeśli kiedykolwiek zrobię takie zdjęcie zalotce torfowcowej nie omieszkam pokazać różnic na zestawieniu. |
![]() |
Wszystkie zalotki Leucorrhiniae mają
białe "twarze".
Nazwa pochodzi od greckiego leukos,
czyli biały i rhinios - nos.
Tu
na przykładzie zalotki czerwonawej widzimy, że białe jest czoło ważki frons, nadustek clypeus i warga górna labrum (patrz Świat ważek, cz. I - Budowa
ważki). |
![]() |
Samica female
Para
* * *
Czasami zebranie wystarczającej ilości zdjęć
zajmuje kilka lat, nawet w przypadku ważki dość pospolitej. Przecież
chodzi tylko o to, żeby być w odpowiednim czasie w odpowiednim miejscu,
żeby
była dobra pogoda i aparat pod ręką - w końcu niby niewiele...
Wszystkie zdjęcia, jakie
pokazuję na tej stronie są zrobione ważkom żywym, a ważki złapane
zostały wypuszczone na wolność po sfotografowaniu. |
Wszystkiego o ważkach
możecie dowiedzieć się tutaj Almanach ważkowy czyli wszystko o ważkach |
|