Data powstania strony 14 II 2009r.

Data ostatniej modyfikacji 14 II 2009r.

Jaszczurka żyworodna
(zwana również żyworódką)

Lacerta vivipara

Jaszczurka żyworodna żyje na terenach podmokłych i dobrze czuje się w wodzie. Ale wg mnie nie można jej zaliczyć do zwierząt wodnych. Ale skoro można ją zobaczyć również przy naszych stawikach warto ją troszkę bliżej poznać.


Jest to niewielka, długości do 16 cm, jaszczurka o dość grubym ogonie, który stanowi około 60% długości całego ciała. Głowa jej jest niewielka, bez przewężenia szyjnego. Występuje niemal w całej Europie zasiedlając obszary chłodne i wilgotne. W górach występuje do 3000 m n.p.m., podczas gdy jaszczurka zwinka Lacerta agilis, nieco od żyworódki większa i znacznie bardziej ciepłolubna, spotykana jest tylko do 700 m n.p.m.

Obie jaszczurki są dość pospolite w Polsce, a mimo to – jak wszystkie gady – objęte są całkowitą ochroną.


Preferuje obszary wilgotne, dobrze pływa i nurkuje. Zasiedla brzegi cieków, jezior, stawów, podmokłe łąki i z nimi raczej, niż z naszym Morzem Kaspijskim związane są widywane na naszej działce rekreacyjnej żyworódki.
10 maja w nadbrzeżnych trawach w strefie bagiennej naszego oczka wodnego mignęła mi rudawa jaszczurka. Udało mi się pstryknąć jedno zdjęcie i jaszczurka spłoszona dźwiękiem migawki błyskawicznie zsunęła się do wody i zanurkowała. Jaszczurki zwinki nigdy tego nie robią.

Po chwili ujrzałam ją między nadbrzeżnymi kamieniami.

Jaszczurka ta ubarwiona jest szarawo lub oliwkowo i brązowo. Środkiem grzbietu biegnie ciemna pręga, jednolita lub składająca się z wielu punkcików. Boki są brązowe, od szarego grzbietu oddzielone jasną linią.
Zupełnie inaczej wygląda, widoczna na zdjęciu obok, pokryta ciemnymi plamkami z jasnym środkiem, jaszczurka zwinka.

Samce jaszczurek żyworodnych nie różnią się wiele barwą od samic, czasem mają ciemniejszy grzbiet.

W okresie godowym brzuchy samic są białe, zaś u samców żółtawe, czasem pomarańczowe. Nasada ogona u samców jest wyraźnie grubsza.
Natomiast samce jaszczurek zwinek w okresie godowym przybierają piękną jasnozieloną barwę. Poza okresem godowym nie różnią się ubarwieniem od samic.
Zwykle para jaszczurek obejmuje we władanie wybrany teren, którego broni samiec. Teren ten najczęściej jest rumowiskiem kamieni. Jaszczurki żyworodne mają ulubione miejsca wygrzewania się na słońcu, w których można je spotkać codziennie. W naszym ogrodzie takim rumowiskiem jest kaskada nad oczkiem wodnym. Jest tam pomiędzy kamieniami dużo pustych przestrzeni zajętych zimą przez różne zwierzęta: jaszczurki, traszki, żaby zielone i ropuchy. Nigdy nie usuwam stamtąd suchych liści, które dodatkowo zabazpieczają zwierzęta przed zimnem. Tam właśnie w połowie czerwca dostrzegłam ponownie samiczkę żyworódki. Wychynęła właśnie spomiędzy kamieni.
Wybiegła, zakręciła się...
i szybko schowała się na powrót pomiędzy kamienie. Często widywałam ją w tym samym miejscu, gdyż tam właśnie wygrzewała się na słońcu.
Jaszczurka żyworodna Lacerta vivipara  jest jedynym jajożyworodnym gatunkiem pośród jaszczurek właściwych. Z zimowej hibernacji budzi się w marcu, w maju lub czerwcu przystępuje do godów. Młode rozwijają się w błonkach otaczających jaja w ciele samicy. Ciąża trwa do trzech miesięcy. Po tym okresie młode w liczbie od 3 do 10 rodzą się rozrywając błonkę jaja natychmiast po złożeniu go przez samicę. Mają wówczas długość około 4 cm i są miniaturką dorosłego gada. W północnej Europie gody przebiegają jesienią, a młode rodzą się dopiero następnej wiosny.
Spotkana nad oczkiem wodnym jaszczurka ma potężny brzuszek, co zapewne zwiastuje potomstwo. Na zdjęciu tym widać ponadto łuski na jej grzbiecie, o których przeczytałam w książce W. Dreyera „Staw”, że są to łuski z kilem. No i faktycznie widać to dobrze.
Młode są najczęściej czarno lub miedziano ubarwione. Jajożyworodność jest formą ochrony potomstwa przed chłodami występującymi w obszarach zamieszkiwania.
Tu widzimy młodą jaszczurkę żyworodną, jednak nie jest to już zupełne dziecko.

Jaszczurki te żywią się pająkami i owadami. W październiku rozpoczynają hibernację zimową.





* * *


Niedługo będzie wiosna, znów obudzą się wszystkie zwierzęta z zimowego letargu. Warto więc zwracać więcej uwagi na nasze otoczenie, czy nagle obok naszego leżaka czy puszki z piwem nie zatrzyma się jaszczurka.... I dobrze by było mieć wtedy pod ręką aparat, by zrobić równie piękne zdjęcia jak te tutaj pokazane przez Ewę - dziękuję!




Valid HTML 4.01 Transitional
Ta strona spełnia standardy kodu HTML 4.01 Transitional